روشي كه در كتاب حال حاضر براي ارزيابي و معاينة مبتلايان پيشنهاد شده، نتيجة تجربة چندين سالة برخورد با هزاران بيماري است كه براي معالجه به كلينيك مراجعه كرده اند. اين سيستم در تجربة عملي درمان بيماران و آموزش اين مهارت ها به پزشكان كارايي بسياري داشته است. روش هاي معاينة قديمي روانپزشكي در تشخيص اختلالات جنسي كارساز نيستند. با وجوديكه اين روش ها در جاي خود كارائي بسياري داشته اند، براي معاينه و درمان مبتلايان به عدم اُرگاسم يا مثلاً سستي آلت به ابزارهاي تشخيصي مؤثر تري نياز است.
بعلاوه براي تشخيص علل جسمي اين اختلالات، روش هاي معمول معاينة پزشكي كارساز نيست. مدت زمان زيادي از توجه بشر به اثر بيماري ها و داروها بر عملكرد جنسي نميگذرد و روش هاي معاينة قبلي كاربرد چنداني در طب جنسي نوين نداشته است. در اينجا سعي شده است با ارائة يك روش تركيبي، ضمن استفاده از فوائد روش هاي معاينه در روان پزشكي، روان شناسي، و پزشكي عمومي، امكان ارزيابي مطمئن و تشخيص عملي اختلات جنسي نيز فراهم ميشود.
مصاحبه و معاينه مهمترين ركن تشخيص اختلالات است و قسمت اعظم حجم كتاب به شرح نحوة بررسي نشانه هاي اصلي اختصاص داده شده است. همچنين سعي شده است با توضيحات كافي درمورد نحوة تشخيص افتراقي بين علل جسمي و رواني از طريق معاينة فيزيكي، تست هاي آزمايشگاهي و اقدامات نوين تشخيصي در طب جنسي مطلب كامل شده باشد. ابعاد جسمي و رواني اختلال هردو در اين روش معاينه درنظر گرفته شده است. هدف از مصاحبه كسب تمام اطّلاعات مورد نياز براي رسيدن به تشخيص قطعي، و از طرف ديگر اجتناب از حواشي غيرمرتبط با مشكل فعلي بيمار است.
تأكيد عمده در اين مجموعه بر تشخيص اختلات روان- جنسي است؛ بيماري هايي كه از شايعترين مشكلات معاصر و پزشكي نوين اند و درصورت تشخيص صحيح، با روش هاي درماني مختص به هركدام بسرعت بهبود ميابند.
برپاية مراحل سه گانة كنش جنسي، اختلالات جنسي به سه دستة: اختلال ميل جنسي، اختلالات برانگيختگي يا تهييج، و اختلالات مرحلة اُرگاسم
Desire / Excitement / & Orgasm Disorders تقسيم بندي ميشود. قبلاً تصور ميشد اختلالات جنسي نشانه هاي متفاوت اختلال منفردي است كه در زنان ”سرد مزاجي“
Frigidityو در مردان ”عنن“ ناميده ميشد. بي شك اين روش طبقه بندي سه گانه نسبت به آن تصورات پيشرفت چشم گيرتري بشمار ميرود.
نتيجة اين روش
جديد (كه بنا بر آن اختلال ميل جنسي، برانگيختگي، و اُرگاسم سه اختلال مستقل
محسوب ميشوند) تلاش براي يافتن علل متفاوت اين اختلالات و درمان ويژة هركدام از اين اختلالات است. اين امر باعث استحكام بيش از پيش مباني نظري و عملي اين شاخة نوپا از علم شده است.
همين طبقه بندي مبناي ”راهنماي تشخيصي و آماري انجمن روان پزشكان آمريكا“Diagnostic & Statistical Manual of American Psychiatric Association
DSM-APA قرار گرفته است و ما در اين كتاب مكرراً به اين تعاريف رجوع خواهيم كرد. انواع ديگري از اختلالات جنسي وجود دارد كه با وجود عدم تعريف در DSM-IV
در اين كتاب به آن اشاره شده است مانند ”ديرارضايي ناقص“Partially Retarded Ejaculation، ”ازدواج نافرجام“Unconsummated Marriage، و انواع هراس هاي جنسي (در DSM-IV عنوان جداگانه اي براي انواع هراس جنسي درنظر گرفته نشده است، بلكه اين اختلالات تحت عنوان ”اختلالات روان- جنسي طبقه بندي نشده“ گنجانيده شده است).
درواقع انواع هراس ها و
پرهيز جنسي
Sexual Avoidanceرا نميتوان جزء اختلالات جنسي بحساب آورد، امّا از آنجائيكه اين مبتلايان تعداد قابل توجهي از مراجعين به كلينيك هاي سكس- درماني را تشكيل ميدهند بخش جداگانه اي از كتاب را به بحث در مورد اين بيماري ها اختصاص داده ايم (علاوه بر اين هم روش هاي سكس- درماني دركنار مصرف داروهاي ضدپانيك تأثير فوق العاده اي در بهبود اين اختلالات داشته است).
باوجوديكه انحرافات جنسيParaphiliasو همجنس گرايي ناپذيرفتهEgo-dystonic Homosexualityتحت دو عنوان مستقل در DSM-IV طبقه بندي شده اند، بخاطر تشابه بعضي وجوه ساختاري و پاسخ به درمانهاي مشابه، اين دو موضوع
به همراه اختلال هويت جنسي Gender Identity Disorder در كتاب
ديگری بررسي خواهند شد. باوجود بدبيني كلّي نسبت به درمان همجنس گرايي، نشان داده شده است كه درصورت وجود انگيزة كافي ميتوان با استفاده از سكس- درماني ( بجاي اقدامات ديگر درماني) توانائي شخص براي برقراري رابطه با جنس مخالف را بطور قابل ملاحظه اي افزايش داد. به همين خاطر همجنس گرايان زيادي وجود دارند كه براي درمان به كلينيك هاي تخصّصي مراجعه ميكنند و پزشكي كه با اين افراد سروكار دارد بايد با نحوة بررسي و برخورد با آنها آشنايي داشته باشد.
